 |
Hier bent u in de site: Andere boekbesprekingen (iedere twee maanden een nieuwe):
[Wondermeridianen][Op zoek naar gezondheid][Expressiveness...][Herbal Medicine][Braving the Void][Nourishing Destiny][Al te naieve geneeskunde?][In the footsteps...][Chin. Med. Psychiatry][Dao of Chinese Medicine][Kiiko Matsumoto's Clin. Strat.][Five Element Practice][Energy Medicine][Geweld][Andere boeken]
|
door Michael Greenwood, uitg. Paradox Publications, Victoria, BC (Canada), ISBN 0-9695822-1-8,
$14,95
english version of this review
De vraag om vermindering van pijn wordt acupuncturisten vaak
gesteld, en inderdaad kan acupunctuur - door het verminderen van stagnatie of
anderszins - daaraan vaak een bijdrage leveren. De schrijver van Braving the
Void - journeys into healing, Michael Greenwood, is acupuncturist en één van
de drijvende krachten achter een pijnkliniek in de Canadese stad Victoria. Zelf
oorspronkelijke opgeleid als chirurg begreep hij op een gegeven moment dat zijn
weg ergens anders lag, en de Victoria Pain Clinic (www.vicpain.com) is daarvan
het tastbare resultaat.
Dit is een verrassend, verfrissend en
verontrustend boek. Het gaat nauwelijks over acupunctuur. Het gaat des te meer
over de ervaring van mensen met ernstige chronische pijn. Acupunctuur is voor de
schrijver slechts één manier om mensen te helpen "de Leegte te trotseren", zoals
de vertaling van de boektitel luidt.
Daarmee kom je meteen op de
belangrijke vraag: wat is dat, de "Leegte"? Hij schrijft daarover (vertaling van
mij) "Een van de hoekstenen van het helingsproces is het - plots of geleidelijk
- zichtbaar worden van een ingrijpende houdingsverandering die je nog het best
kunt omschrijven als 'transformatie'. (...) deze verandering is veel méér dan
het inwisselen van het éne gezichtspunt voor een ander. Het is eerder een
verschuiving naar een standpuntloos standpunt. Om een begin te maken met
de helende reis moeten we die niet-plaats in onszelf zien te vinden die
ik in dit boek "de leegte" noem, hoe onmogelijk dat misschien ook lijkt. Als we
over de drempel van die ruimte gaan verliest ons besef van dichotomie
(mannelijk/vrouwelijk, subject/object, lichaam/geest) en afgescheidenheid dat
ons in ons dagelijks leven zo vanzelfsprekend lijkt terrein totdat er
uiteindelijk zelfs geen verschil meer bestaat tussen de toeschouwer en dat wat
hij beschouwt. Dan lijkt er in alle richtingen een gebied te exploderen dat niet
in kaart gebracht is." Als dit nu een reclame voor een meditatietechniek of voor
psychedelische stofjes was kon je je er ofwel in verliezen ofwel het afwijzend
aan de kant leggen, maar dit boek gaat over mensen met chronische pijn die vaak
al talloze operaties, kilo's pijnstillers en volledige arbeidsongeschiktheid
achter de kiezen hebben, zonder uitzicht op verbetering. Hier dus geen
zweverigheid, maar een daadwerkelijk willen-weten van wat zich echt in die
Leegte bevindt, een beschrijving van de verschillende manieren waarop zowel
therapeuten als patiënten deze Leegte doorgaans liever vermijden, en heel veel
impressies van wat mensen in de Leegte tegenkomen.
Een rode draad daarbij
is de overtuiging van de schrijver dat er "diep van binnen bij iedereen die ziek
is een dusdanig cruciale innerlijke tegenspraak speelt dat het lijkt alsof
volledige expressie van de ziel gelijk zou staan aan geheel en al in het niets
verdwijnen". Deze innerlijke tegenspraak onder ogen zien in 'de leegte' kan de
weg openen naar steeds meer expressie van de ziel, en daarmee van het zichtbaar
worden van iemands kwaliteiten.
Aan de basis van een dergelijke
innerlijke tegenspraak ligt vaak een 'wond'. Pas door die wond onder ogen te
zien kan er heling van de wond plaatsvinden. Daarmee lijkt de fysieke pijn - die
je eerder zou kunnen beschouwen als een manier om de diepere wond niet te voelen
- overbodig te worden en vaak enorm te verminderen (indrukwekkende grafiekjes op
de website van de kliniek geven daarvan een indruk). Er is echter heel veel
moed, vaak de moed der wanhoop, voor nodig om de wond of wonden onder ogen te
gaan zien. Als motto boven een hoofdstuk met de titel "De Graal" staat in dit
boek: "Alleen de meest gemotiveerden schrikken niet terug voor de kernkwestie
van de helende reis, namelijk dat je een wond moet helen die niet geheeld kan
worden." Met andere woorden: hoe is het om je de rest van je leven bewust te
zijn van een wond, en daar als het ware ieder moment opnieuw volmondig 'Ja'
tegen te zeggen?
Michael Greenwood laat in dit boek zien hoe belangrijk
het is, om ook als therapeut ieder moment volmondig 'Ja' te zeggen tegen het
gewond zijn van je patiënten. Daarmee lijk je namelijk een ruimte te scheppen
waarbinnen iemand de 'leegte' in kan gaan. Dit 'Ja' betekent echter ook dat je
wil weten van het geweld waarvan iemand slachtoffer is geworden, het geweld dat
iemand in zich zelf meedraagt, de eenzaamheid, de kwaliteiten en ervaringen
waarvan iemand zelf liever niet wil weten, en het betekent ook dat je afziet van
elke poging om wat je te weten komt in hapklare brokken in te delen. Dat de
schrijver van dit boek er in is geslaagd om de ervaringen van zijn patiënten te
schetsen zonder je als lezer het zicht op de 'leegte' te ontnemen vind ik een
prestatie van formaat. Zeer aanbevolen!
Koos van Kooten
e-mail: kraanvogel@xs4all.nl
Kijk op de website met alle publicaties: Paradox Publishing. Voor acupuncturisten die geïnteresseerd zijn in helingsprocessen een geweldige verzameling.
Braving the Void - journeys into healing by Michael Greenwood, Paradox Publications, Victoria, BC (Canada), ISBN 0-9695822-1-8,
$14,95
Acupuncturists are often asked to diminish pain, and in fact acupuncture
can - by means of diminishing stagnation or otherwise - often be of help
in this regard. The author of Braving the Void - journeys into healing,
Michael Greenwood is an acupuncturist and one of the forces
behind a painclinic in the Canadian city of Victoria. Being trained
as a physician he gradually understood his way was to lead him somewhere
else, and the Victoria Pain Clinic (www.vicpain.com)
is the tangible result.
This is a surprising, refreshing
and disturbing book. It is hardly about acupuncture. It is
much more about the experience of people with severe, chronic
pain. For the author, acupuncture is only one of several ways
to help people "brave the void".
Having said
this we get to the important question: "what is this 'void'?"
The author writes: "One of the cornerstones of the healing
process is the appearance - whether it be sudden or gradual
- of a profound attitudinal shift which might best be described
as "transformational". (...) the shift is much more
than a change from one perspective to another. It is rather
a shift toward a positionless position. As impossible
as it may seem, to begin the healing journey we have to discover
that non-place within ourselves which I have chosen to refer
to in this book as "the void" (...). As we move across
its threshold, our sense of dichotomy (female/male, subject/object,
body/mind) and separation which seem so self-evident in our
everyday reality recede until finally even the distinction between
observer and observed dissolves and uncharted territory seems
to explode in all directions." (p. 27). Were this an advertisement
for a meditation technique or some psychotropic substance you could
either lose yourself in it or brush it aside, but this book
is about people with chronic pain who have undergone countless
operations, swallowed kilograms of painkillers and lost their
jobs, with no improvement in sight. You won't find any unworldy
floating-away but you will find a genuine desire to know that which is
inside this Void. You'll also find a description of the many ways
practitioners and patients usually avoid this Void, and
many impressions of what people encounter once inside the Void.
Through
this all runs the author's conviction that "deep inside
everyone who is ill, (...) is a contradiction so crucial that
it would seem that annihilation would accompany full expression
of the soul." (p. 67). Facing this inner contradiction
in the Void can open a path to increasing expression of the
soul, thereby making visible someone's inner qualities.
Most often, if not always, underlying such an inner contradiction is a 'wound'. Only by
facing this wound healing becomes possible. By doing this the
physical pain - which could be regarded as a way of not
feeling the deeper wound - seems to become superfluous and to
diminish a great deal (there are some impressing graphics on
the clinic's website, that of course only reflect outer changes,
not the inner changes depicted in this book). However, a tremendous
lot of courage, often the courage of despair, is needed to face
the wound or wounds. The motto for a chapter named "The
Grail" reads: "The central issue of the healing journey,
which stops all but the most committed, is that the task involves
healing a wound which won't heal." (p. 123) In other words:
how is it to be aware of a wound for the rest of your life,
and saying 'Yes' to it every single moment?
In this book
Michael Greenwood shows the importance for practitioners to wholeheartedly
say 'Yes' to the wounds of their patients. By doing so you seem
to create a place in which someone can enter the 'void'. But
aware! This 'Yes' also means wanting to know the violence someone
was exposed to, the violence someone carries in him/herself,
the loneliness, the qualities, the experiences someone would
rather not be aware of oneself, and it also means abstaining from
trying to cut what you get to know into easily digested bites.
That
the author has succeeded in depicting the experiences of his
patients without obscuring the sight of the 'void' is in my
opinion a formidable piece of work. Highly recommended!
Wanneer u naar aanleiding van deze webpagina vragen heeft of een afspraak wilt maken kunt u contact met mij opnemen. Adresgegevens.
Voor geïnteresseerden is een praktijkfolder (“Een krachtige combinatie”) verkrijgbaar, ook hier te downloaden. Of surf verder over deze site. Homepagina.
copyright: Koos van Kooten, Utrecht, 2004 - 2005
Overname alleen na toestemming, ongewijzigd en met bronvermelding, inclusief "link"!